Ik zat op de basisschool en ging spelen bij mijn vriendje Niels. Niels had iets nieuws: een computer. Een computer bleek een zwart doosje te zijn met een toetsenbord. We sloten de computer aan op de tv en zagen een leeg scherm. Ik was nieuwsgierig naar wat er ging komen, want erg duidelijk vond ik het nog niet. Wat was er nu leuk aan een computer? Bij de computer zat ook een boek. In dit boek stonden bladzijden met regels tekst. Ik kon goed lezen, maar de tekst begreep ik niet.

Het waren allemaal rare korte zinnetjes. Het bleek dat we via dat toetsenbord die zinnetjes op het scherm gingen laten verschijnen. Ik wist nog steeds niet precies wat we aan het doen waren, maar voelde wel de spanning dat er snel iets bijzonders ging gebeuren. Die zinnetjes samen bleken en programma te heten. Toen we alle zinnetjes hadden overgetypt, gingen we het programma ‘runnen’. En toen gebeurde het: op het scherm verscheen een patroon van allerlei gekleurde lijnen. Ik vond het prachtig! Ik voelde me supertrots! Wij hadden iets heel bijzonders gemaakt. Het eerste zaadje van wat ik nu allemaal maak en in de wereld zet! Wanneer was de laatste keer dat jij begon aan iets wat je niet begreep, iets wat je niet kon overzien? Iets waarvan je geen idee had dat het resultaat ervan je zo zou verassen? Iets waarvan je pas veel later besefte wat de impact ervan was? Laat je reactie hieronder achter.

Liefs Esther